Wielki Post jest okresem, w którym podejmowane są różne postanowienia mające na celu przemianę dotychczasowego życia dla dobra własnego i innych. Szczególnie cenne jest to wszystko, co służy ratowaniu życia i ochronie zdrowia. Jan Paweł II z żarliwością apeluje: „szanuj, broń, miłuj życie i służ życiu - każdemu życiu ludzkiemu” (encyklika Evangelium vitae, 5). Wymowne w tym kontekście są też słowa jednego z najwybitniejszych polskich poetów - Jana Kochanowskiego: „Szlachetne zdrowie! / Nikt się nie dowie, / jako smakujesz, / Aż się zepsujesz...” (Na zdrowie).
A współcześnie „psuje się” ono bardzo często, m.in. na skutek palenia papierosów i nadużywania napojów alkoholowych.
II Polski Synod Plenarny w dokumencie końcowym (2001r.) przypomina wynikający z V przykazania Dekalogu obowiązek dbałości o własne zdrowie. Należy unikać wszystkiego, co dla zdrowia szkodliwe. Promocja zdrowia ma być globalną strategią społeczną. Nikotynizm uznano za klęskę społeczną równą alkoholizmowi i narkomanii.
Na każdej paczce papierosów można przeczytać informację o tym, jakie negatywne skutki wywołuje palenie. Ostrzeżenia te mają pobudzać każdego kupującego do zastanowienia się nad celowością nabycia owego towaru. Nie wszystko, co dostępne w handlu, zasługuje na kupno.
Tytoń niszczy zdrowie nie tylko fizyczne, ale i duchowe. Przysparza szpitalnictwu wielu pacjentów. Dlatego tak ważna jest profilaktyka. Zapobieganie zabezpiecza przed przykrościami i cierpieniem. Zwalnia społeczeństwo od kosztów leczenia. Szczególne zadanie w dziedzinie propagowania życia wolnego od nałogów, w tym od palenia papierosów, przypada w udziale pracownikom służby zdrowia, nauczycielom i duszpasterzom. Nie wszyscy są świadomi tego, że od ich postawy zależy poprawa zdrowotności społeczeństwa i wypracowanie przez młode pokolenie właściwego modelu życiowego.
Jest potrzebna nowelizacja ustawy z 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Chodzi o to, by zakazem palenia zostały objęte wszystkie miejsca publiczne. Również tereny przylegające do placówek oświatowych i kościołów, przystanki komunikacji publicznej, wszystkie restauracje, zakłady fryzjersko-kosmetyczne itp.
Takie postanowienie obowiązuje już w Irlandii, Bułgarii, Norwegii, Watykanie, a ostatnio (od 9 stycznia br.) także we Włoszech. Za naruszenie zakazu palenia w miejscach publicznych przewidziane są tam wysokie grzywny.
Inicjatywa zmiany ustawy przeciwtytoniowej powinna wyjść od posłów poczuwających się do odpowiedzialności za życie.
Zbliżają się XX Światowe Dni Młodzieży (15-21 sierpnia br. - Kolonia). Polskie Biuro Organizacyjne przygotowało 500 tys. Kart Darów Duchowych, na których młodzi zadeklarują swoje zobowiązania, indywidualne wyrzeczenia. Karty te zostaną rozdane w każdej szkole i parafii. Złożą je zarówno udający się do Kolonii, jak też ci, którzy pozostaną w domu. Informował o tym tekst Katarzyny Dobrowolskiej: Przybędą z darami (Niedziela, nr 1/2005 r.). Niech deklaracje te obejmą jak najwięcej wyrzeczeń od alkoholu i tytoniu ze strony tych, którzy są jeszcze w niewoli nałogów. Każde wyrzeczenie się nałogu przynosi radość!
Oby zwycięstwo nad własnymi słabościami, zapoczątkowane w tegorocznym Wielkim Poście, było trwałe.
Warto mieć tutaj na uwadze słowa Chrystusa: „Bo cóż za korzyść dla człowieka, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?” (Łk 9, 25).
„Przynajmniej raz w roku spowiadać się” – przypomina nam jedno z przykazań kościelnych. Zasadniczo nie kwestionuje się potrzeby spowiedzi, czyli, jak precyzuje to Katechizm Kościoła Katolickiego – „poddania się miłosiernemu osądowi Boga” (n. 1470). W praktyce jednak różnie z tym bywa. Zdarza się, że spowiedź przysparza wielu trudności i rodzi liczne kontrowersje. Przyjrzyjmy się niektórym stereotypom myślenia o tym sakramencie. W każdy poniedziałek Wielkiego Postu zapraszamy do wielkiej modlitwy... za siebie samego. Bo jeśli Ty sam będziesz mocny mocą modlitwy, będziesz mógł dawać tę moc innym. Polecajmy siebie samych Bożemu Miłosierdziu.
Przede wszystkim nie wyobrażam sobie, by Bóg mógł ulec stanowi „zawrotu głowy”. Komu jak komu, ale Bogu na pewno „nic, co ludzkie, nie jest obce”. Przytoczona powyżej wypowiedź, dosyć znamienna zresztą i wyrażająca dość rozpowszechniony pogląd, stanowi – moim zdaniem – bardziej próbę samousprawiedliwienia się niż świadectwo własnej moralności. Przede wszystkim dziękowałbym Bogu za to, że ustrzegł mnie przed popełnieniem rzeczy ohydnej. Z troską pochyliłbym się natomiast nad tym, co mogło umknąć refleksji nad moim własnym życiem. Zakładam, że każdy człowiek jest zdolny do takiej refleksji i z pewnością prowadzi ją ze sobą samym w formie jakiegoś wewnętrznego dialogu. Stanięcie w prawdzie o swoim życiu uświadamia nam, że nie taki święty i nie taki straszny jest człowiek, jakim go malują. „Święty Jan Apostoł przypomina nam: «Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy» (1 J 1, 8). Sam Pan nauczył nas modlić się: «Przebacz nam nasze grzechy» (Łk 11, 4), łącząc wybaczanie sobie nawzajem win z przebaczeniem grzechów, jakiego udzieli nam Bóg” (KKK 1425).
Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.
13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.
Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.
Ministerstwo Edukacji Izraela wprowadza zakaz pracy palestyńskich nauczycieli w szkołach w Jerozolimie. Decyzja, która ma wejść w życie od września br., stawia pod znakiem zapytania przyszłość chrześcijańskich placówek edukacyjnych w tym mieście. Władze Izraela poinformowały, że chrześcijańscy nauczyciele z Zachodniego Brzegu nie otrzymają pozwoleń na pracę.
Łaciński Patriarchat Jerozolimy prowadzi 15 szkół, w których dotychczas było zatrudnionych około 230 chrześcijańskich nauczycieli mieszkających na Zachodnim Brzegu. Ich sytuacja i tak już jest bardzo trudna, ponieważ ich pozwolenia na prace często były anulowane, a przejście przez izraelskie punkty kontrolne niejednokrotnie tak się wydłużało, że nie byli w stanie zdążyć do pracy. Sytuacja ta dotyczy m.in. nauczycieli mieszkających w Betlejem. Zakaz pracy Palestyńczyków uderza w szkoły, ale też w rodziny chrześcijan, dla których nauczanie stanowiło jedyne pewne źródło dochodu. Decyzja Izraela może być kolejnym przyczynkiem do emigracji wyznawców Chrystusa z Zachodniego Brzegu, praktycznie codziennie nękanych działaniami żydowskich osadników.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.