Pod koniec ub.r. nauczyciel średniej szkoły w La Spezia kazał zdjąć ze ściany w klasie krzyż, ponieważ "jego obecność na ścianie mogłaby obrazić nowego ucznia - wyznawcę religii muzułmańskiej". Wydarzenie to rozpętało dyskusję na temat obecności krzyży w szkołach publicznych (www.civiltacattolica.it).
La Stampa z 15 listopada 2001 r. podała, że wychowawczyni w przedszkolu miejskim w Biella postanowiła nie uczyć dzieci śpiewania kolęd, ażeby nie ranić wrażliwości religijnej trojga dzieci muzułmańskich i paru chłopców, których rodzice są niewierzący (www.lastampa.it) .
"Nie powinniśmy zapominać - pisze La CiviltaM Cattolica na marginesie wydarzeń w La Spezia i Biella - że w naszym kraju istnieje pewien nurt myślenia i działania, niewielki, lecz hałaśliwy, złożony z ateuszy, agnostyków i racjonalistów skupionych w stowarzyszeniu UARR (Związek Agnostyków, Ateistów i Racjonalistów), o radykalnej niecierpliwości, chcących wszystko ´odchrzcić´ i ´odchrystianizować´, który to nurt stawia sobie za cel usunięcie wszystkich krzyży ze szkół, urzędów i szpitali w imię laickości państwa i jego neutralności wobec wszelkich wierzeń, zastąpienie wszelkiej formy etyki religijnej etyką laicką, domagając się od proboszczów, aby w ich metrykach chrzcielnych zaznaczono ich wystąpienie z Kościoła katolickiego" (por. www.larepubblica.it) . Bo Krzyż jest znakiem, "któremu sprzeciwiać się będą" (Łk 2, 34) .
Po wielu latach sporu o obecność krzyża w bawarskich szkołach - byle nie "ranić uczuć" dzieci innowierców, przyszła kolej na Austrię, gdzie przywódca Freiheitliche Partei Oasterreich (FPOa), Joarg Haider, zażądał w salzburskim parlamencie usunięcia krzyży z przedszkoli. Sekretarz tejże partii, Andreas Schoappl, określił wieszanie krzyży w przedszkolach jako "przymusowe misjonarstwo". Z okazji nowelizowania ustawy o przedszkolach, przepis o krzyżach usunięto. Deputowany z ramienia konserwatywnej Oasterreichische Volkspartei, Michael Neureiter, stwierdził, że "krzyże są znakami naszego obrazu świata i nie mają nic wspólnego z ´przymusowym misjonarstwem´". Na 8,1 mln mieszkańców Austrii 5,9 mln jest katolikami, a 360 000 protestantami.
Archidiecezja salzburska 28 lutego br. wydała oświadczenie:
"1. Wolności niewiary odpowiada wolność wierzenia. Nikt nie traktuje krzyża jako znaku przymusu, lecz jedynie ci politycy, którzy żądają zakazu występowania chrześcijan w życiu publicznym.
2. Krzyż przypomina o źródłach duchowych, z których wypływają wartości chrześcijańskiego Zachodu, przede wszystkim prawa człowieka.
3. Jest dziwne, że przeciwko krzyżowi występują dzisiaj ci sami politycy z FPOa, którzy przed paroma laty mocno opowiadali się za krzyżem w szkołach. Tak samo jest zdumiewające to, że ci sami politycy z FPOa jeszcze parę lat temu sprzeciwiali się islamowi w naszym kraju, argumentując, że islam zagraża chrześcijańskiemu Zachodowi. Czyżby teraz chcieli ten chrześcijański Zachód demontować?
4. Byłoby dobrze, gdyby sami politycy z FPOa, którzy domagają się wolności, opamiętali się i zaczęli bronić wolności chrześcijan, gdyż żadna inna grupa nie była w ostatnich latach tak atakowana, jak Kościół" (www.kath.net).
W przeciwwadze dla fanatyków "tolerancji" mogunckie Bistumsnachrichten przytacza autentyczną opowieść o tym, jak to krzyż stał się źródłem i symbolem międzyreligijnego dialogu.