Przewielebnemu duchowieństwu archidiecezji łódzkiej i diecezji łowickiej: bp. Józefowi Zawitkowskiemu, ks. dr. Zbigniewowi Traczowi - notariuszowi Kurii Archidiecezji łódzkiej, ks. kan.
Henrykowi Górze - proboszczowi parafii pw. Matki Bożej Dobrej Rady w Zgierzu, ks. kan. Tadeuszowi Kraszewskiemu - kapelanowi Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP w Szymanowie,
ks. kan. Marianowi Lipskiemu - proboszczowi parafii pw. św. Stanisława w Osuchowie, ks. kan. Janowi Pietrzykowi - proboszczowi paraf. pw. św. Jakuba Apostoła w Skierniewicach,
ks. Stanisławowi Pawlinie - proboszczowi parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Jasnogórskiej w Stachlewie, ks. Józefowi Chojnickiemu - proboszczowi parafii pw. św. Wawrzyńca w Białyninie,
ks. Czesławowi Czaplickiemu - wikariuszowi parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Budziszewicach, ks. Andrzejowi Chmielewskimu - proboszczowi parafii pw. św. Anny we Wrzeszczewicach,
ks. Sławomirowi Sosnowskiemu - Ojcu Ogniska Miłości w Rogowie, ks. Zbigniewowi Pniewskiemu - wikariuszowi parafii pw. św. Judy Tadeusza w Łodzi, ks. Markowi Bąkowi -
wikariuszowi parafii pw. św. Józefa w Łodzi, ks. Damianowi Skwarze - wikariuszowi parafii pw. św. Józefa w Jeżowie, ks. Piotrowi Kalisiakowi - wikariuszowi parafii pw.
św. Bartłomieja Apostoła w Żelechlinku - składamy serdeczne Bóg zapłać za sprawowanie Mszy św. żałobnej i uczestnictwo w ostatnim pożegnaniu naszej najdroższej
Żony i Mamy
śp. Stanisławy Piotrowskiej Podziękowanie najgorętsze składamy p. Marii Malce za samarytańską opiekę w ostatnich dziewięciu miesiącach życia. Dziękujemy Samorządowi Terytorialnemu Gminy Żelechlinek na czele
z wójtem - p. Bogdanem Kaczmarskim, Dyrekcji i Nauczycielom Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Żelechlinku, Dyrekcji i Nauczycielom Szkoły Podstawowej
w Jeżowie.
Dziękujemy Krewnym, Przyjaciołom i Znajomym Mieszkańcom Jeżowa, Żelechlinka, Dmosina i Białynina za pamięć, modlitwy, ofiarowane Msze św., wyrazy współczucia i towarzyszenie
Zmarłej w ostatniej drodze 5 lutego 2004 r. na cmentarz parafialny w Jeżowie.
Wioska Qlayaa, jak wskazuje jej nazwa, jest „małą fortecą” chrześcijaństwa na pograniczu z Izraelem. Zamieszkuje ją około 900 chrześcijańskich rodzin, których proboszczem był ojciec Pierre El Raii. Maronicki kapłan zginął od izraelskiego pocisku, gdy ruszył na pomoc rannemu parafianinowi.
W chrześcijanach zamieszkujących południe Libanu jest wewnętrzny opór przed opuszczeniem ziemi swych przodków. Trwają na niej mimo kolejnych konfliktów i narastającego obecnie zagrożenia. Gdy wojna w Zatoce Perskiej rozlała się na Liban, mieszkańcy terenów graniczących z Izraelem, otrzymali nakaz ewakuacji. Ojciec Pierre El Raii zabił wówczas w dzwon kościoła św. Jerzego, ogłaszając światu, że wyznawcy Chrystusa dalej będą trwali i nie opuszczą swych domów. Wypowiedział wówczas słowa, które powtórzył tuż przed śmiercią w rozmowie z chrześcijańską telewizją Télé Lumière: „W obliczu bombardowań naszą bronią pozostaje wiara, pragnienie pokoju i nadzieja na zmartwychwstanie po obecnych cierpieniach”.
Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolin
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolin znalazł się w gronie pierwszych odznaczonych Europejskim Orderem Zasługi, ustanowionym w 2025 roku decyzją Prezydium Parlamentu Europejskiego. Przyznawany jest on osobom, które swoimi osiągnięciami wniosły znaczący wkład w integrację europejską lub w propagowanie i obronę wartości zapisanych w Traktatach Unii Europejskiej. Wśród wyróżnionych jest dwóch Polaków: Lech Wałęsa i Jerzy Buzek.
Odznaczenie dzieli się na trzy klasy: Członek Orderu, Honorowy Członek Orderu i Wybitny Członek Orderu. Kard. Parolin znalazł się w gronie członków honorowych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
