Adam K. Bilik - znany w Zagłębiu lekarz-społecznik nazywany „Albertem Zagłębia”, „Samarytaninem Sosnowca” i „lekarzem biednych”. Adam Bilik urodził się 30 listopada 1899 r. w miejscowości Turka nad Stryjem na Wołyniu. Początkowo chciał zostać księdzem. Dlatego rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim jako alumn Seminarium Krakowskiego. Po trzech latach poczuł jednak inne powołanie. Przeniósł się na medycynę. Studia te ukończył w 1927 r. we Lwowie. Pracę zawodową rozpoczął w przychodni w Sosnowcu w ambulatorium dla bezrobotnych. Z Zagłębiem Dąbrowskim związał się, pracując jako lekarz wśród robotniczej społeczności tego terenu. Jego pacjentami byli przeważnie ludzie biedni. Nie brał od nich honorariów za wizyty lekarskie. Często sam dopłacał do zakupu lekarstw czy podstawowych środków żywnościowych dla swych pacjentów. Ze swych wizyt lekarskich wracał często bez płaszcza lub z kandydatem na buty czy ubranie oraz z pustym portfelem.
Doktor Adam Bilik kierował również Związkiem Inteligencji Katolickiej. W 1939 r. biskup diecezji częstochowskiej Teodor Kubina powołał go na stanowisko prezesa Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej.
Zmarł po krótkiej chorobie nerek 13 czerwca 1943 r. Mimo iż nie było klepsydr zawiadamiających o dacie jego pogrzebu, wielotysięczne tłumy uczestniczyły w uroczystościach pogrzebowych. Żegnało go 30 księży i tłum mieszkańców z Zagłębia. Pochowano go w grobowcu rodzinnym zaprzyjaźnionej rodziny doktora Sterczyńskiego na cmentarzu na Górze Zamkowej w Będzinie.