W parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Woli Baranowskiej odbyły się uroczystości jubileuszowe z okazji 100-lecia jej istnienia. Głównej Mszy św. przewodniczył biskup pomocniczy senior Edward Frankowski, koncelebrowali m.in. ks. Rafał Kułaga, wikariusz generalny diecezji sandomierskiej, proboszcz Sławomir Brzeski oraz księża rodacy i duszpasterze związani z parafią na przestrzeni lat.

Do jubileuszu wspólnota przygotowywała się przez tygodniowe misje święte, które prowadził pallotyn ks. Marcin Gontarz. – To był czas święty i piękny, gdzie mogliśmy się rozmodlić, umocnić swoją wiarę – mówił ks. proboszcz Sławomir Brzeski. – Dziękuję wszystkim, którzy zatroszczyli się o piękno i przebieg tej uroczystości oraz księdzu misjonarzowi za jasne i poruszające słowa prowadzące nas ku Bogu.

W homilii bp Edward Frankowski odwołał się do słów Cypriana Kamila Norwida, przypominając, że „piękno jest kształtem miłości” – takiej, jaką Bóg obdarza człowieka. Podkreślił duchowe dziedzictwo wspólnoty, która na przestrzeni wieku wydała liczne powołania i prowadziła ożywione życie duszpasterskie. – Nie wystarczy zachwycać się pięknem – trzeba czynić pięknie, żyć pięknie, by Kościół był rzeczywiście znakiem nadziei i życia – mówił biskup. Przypomniał także, że parafia jest miejscem, w którym wiara nabiera konkretnego kształtu i prowadzi do odpowiedzialności – nie tylko za Kościół, ale i za dobro wspólne.

W uroczystości wzięli udział parafianie, dzieci, młodzież, siostry zakonne, grupy parafialne, poczty sztandarowe OSP, władze samorządowe oraz parafialny chór „Chorus Familiaris”. Po Eucharystii wierni wzięli udział w procesji do nowo postawionego Krzyża Misyjnego, gdzie nastąpiło jego poświęcenie oraz odnowienie przyrzeczeń wiary.

Uroczystościom po południu towarzyszył śpiew uwielbienia w wykonaniu „Trio Cantabile” z Lublina oraz wieczorny koncert przygotowany przez chór parafialny i zaproszonych gości.

Pierwsze wzmianki na temat wsi Wola Baranowska pochodzą z 1470 r. Tereny te przynależały wtedy do parafii Baranów. Biskup Leon Wałęga 15 sierpnia 1924 r. wyłączył z niej wioski Wola, Durdy i Knapy, tworząc niezależną placówkę duszpasterską. Parafia została erygowana przez tego samego biskupa 20 maja 1925 r. Pierwszy drewniany kościół spłonął w 1926 r. Kościół parafialny Najświętszego Serca Pana Jezusa zbudowano w latach 1927-32. W czasie działań wojennych został dość poważnie uszkodzony, stąd też w latach 1950-51 przeprowadzono generalny remont budowli. Kościół został uroczyście konsekrowany przez bp. Karola Pękalę 4 maja 1958 r. Wyposażenie kościoła pochodzi w większości z 1953 r. i jest dziełem jednego warsztatu Ignacego Morawca z Bronowic. W jego skład wchodzą ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Bolesnej i ołtarze boczne z obrazami Matki Bożej Niepokalanie Poczętej i Jezusa Miłosiernego (obraz wtórny), ambona i stalle. W oknach umieszczono witraże z postaciami świętych.