Urodził się 21 lipca 1943 r. w Wieruszowie. Tam ukończył też szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące. Po zdaniu egzaminu dojrzałości, w latach 1961-67, odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Częstochowskiej w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 18 czerwca 1967 r. z rąk bp. Stefana Bareły w częstochowskiej katedrze Świętej Rodziny.

Gorliwy duszpasterz

Był wikariuszem w parafiach: św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Ręcznie, św. Michała Archanioła w Kamienicy Polskiej, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pajęcznie, św. Wojciecha w Częstochowie i św. Lamberta w Radomsku. Jako wikariusz parafii św. Lamberta w Radomsku, z polecenia bp. Bareły, zorganizował w północnej części tej parafii wikariat terenowy Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Radomsku-Bartodziejach. W 1981 r., na fali wydarzeń sierpniowych i powstania „Solidarności”, wikariat ten został podniesiony do rangi parafii, w której pierwszym proboszczem został ks. Preder. W tym samym roku rozpoczął on budowę kościoła parafialnego z zapleczem katechetycznym, które obejmowało siedem sal. W 1982 r. rozpoczął budowę plebanii oraz założył nowy cmentarz grzebalny. W 1985 r. budynki były już w stanie surowym.

W 1980 r. ks. Preder uzyskał stopień doktora teologii na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie na podstawie rozprawy pt. Problemy literacko-teologiczne Psalmu 104. W latach 1984 – 2011 był wykładowcą Starego Testamentu w Instytucie Teologicznym w Częstochowie. W 1986 r. otrzymał nominację na krajowego duszpasterza ogrodników.

W 1985 r. został przeniesiony do Częstochowy na stanowisko budowniczego Domu Katedralnego i kierownika Wydziału Gospodarczo-Budowlanego Kurii Diecezjalnej, a w 1987 r. rozpoczął budowę trzech segmentów Domu Katedralnego. W latach 1990-96 był proboszczem parafii katedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie.

Zakochany w Ojczyźnie

Od 1996 r. był proboszczem parafii św. Józefa Rzemieślnika i kustoszem sanktuarium św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie. Kontynuował dzieło swojego poprzednika – ks. Zenona Raczyńskiego, duszpasterza ludzi pracy i kapelana „Solidarności”. Dbał o zachowanie tradycji solidarnościowych i sierpniowych. Kontynuował stałą modlitwę za Ojczyznę. Niestrudzenie propagował kult św. Józefa Rzemieślnika i bł. ks. Jerzego Popiełuszki. W swoich kazaniach upominał się o poszanowanie prawa Bożego w Polsce, domagał się przestrzegania praw rodziny i małżeństwa, a także praw człowieka, szczególnie troszczył się o ludzi bezrobotnych.

Był kanonikiem gremialnym Kapituły Bazyliki Katedralnej w Częstochowie, kapelanem Jego Świątobliwości oraz asystentem kościelnym Legionu Maryi i Katolickiego Stowarzyszenia Nauczycieli.

Opublikował ponad 20 książek z zakresu Pisma Świętego, teologii i duchowości biblijnej oraz duszpasterstwa, m.in.: Droga do mądrości. Pięcioksiąg dla zwykłych ludzi; Ewangelia na dachach. Ewangelizacja dla zwykłych ludzi; Kiedy niebo jest na ziemi. O Eucharystii dla zwykłych ludzi; Modlitewnik do św. Józefa; Kod miłości. Rozmowa ze św. Faustyną; Dokąd idziesz, Ojczyzno?

Był laureatem medalu „Mater Verbi” (2009 r.) przyznawanego przez redaktora naczelnego i Tygodnik Katolicki Niedziela za promocję ewangelizacji przez środki społecznego przekazu.

Zmarł 3 września 2014 r. w Częstochowie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wieruszowie.