Archiwum Diecezjalne posiada, jako spuściznę archiwalną, akta wytworzone w Konsystorzu Janowskim dot. rzymskokatolickiej diecezji łuckiej za okres od drugiej połowy XV wieku do rozbiorów Polski (1795 r.). Diecezja ta od XVIII wieku była w historiografii nazywana diecezją łucką i brzeską. Na polecenie bp. Adama Naruszewicza, ostatniego biskupa łuckiego (1790-96) w przedrozbiorowej Polsce, źródła archiwalne wytworzone w Konsystorzu Janowskim zostały zebrane, uporządkowane i oprawione w księgi aktowe. Cały zbiór to ok. 140 woluminów rękopisów.
Główną wartością poznawczą i historyczną ksiąg ze zbiorów dawnej diecezji łuckiej i brzeskiej (XVII-XVIII wiek) są zawarte w nich unikalne i często niepowtarzalne źródła dziejów ziemi łuckiej i brzeskiej, dziejów historycznych ziem: Bracławszczyzny, Polesia i Wołynia. Zbiór zawiera różnorodne dokumenty, w tym pergaminowe, a także dokumenty wpisane do akt Konsystorza Janowskiego dotyczące parafii, duchowieństwa i osób świeckich z terenów diecezji łuckiej i brzeskiej z XVII i XVIII wieku. W księgach zgromadzone zostały dokumenty dotyczące struktury administracyjnej diecezji, inwentarzy tych parafii opisujących ich stan materialny oraz wykaz posługujących osób duchownych i kolatorów, a także szczegółowe informacje dotyczące statusu parafii. Ponadto księgi stanowią bazę do badań nad: regestrami i aktami sądowymi zawartymi w księgach grodzkich przez zawarte odpisy z tych ksiąg; dokumentami fundacyjnymi dla kościołów i klasztorów; magnaterią (Radziwiłłowie, Sapiehowie, Poniatowscy) i szlachtą lokalną; zapisami testamentowymi; zapisami donacyjnymi dla parafii z terenów dzisiejszej Białorusi i Ukrainy, np.: Łucka, Ołyki, Brześcia, Janowa Poleskiego, Kobrynia, Wołczyna, Kamieńca Litewskiego; oraz z parafiami po lewej stronie rzeki Bug.
Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Siedleckiej, Diakonia Życia Ruchu Światło-Życie oraz wspólnoty Domowego Kościoła zapraszają wszystkich do wzięcia udziału w marszu w obronie życia.
Święto Młodzianków obchodzone w Kościele katolickim 28 grudnia jest wspomnieniem rzezi niewiniątek przeprowadzonej na rozkaz Heroda w Betlejem. Dzień ten będzie okazją do kolejnego marszu w obronie życia. Zaproszeni są na niego ci, dla których życie ludzkie jest wartością bezwzględną. Zgromadzeni będą uczestniczyć o godz. 18 w Eucharystii sprawowanej w parafii św. Jana Pawła II w Siedlcach. Następnie, rozważając część radosną Różańca, przejdą do parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus. W ten sposób publicznie wyznają wiarę w Boga i przywiązanie do wartości takich jak życie i rodzina. Na zakończenie odbędą się nabożeństwo wynagradzające oraz błogosławieństwo mam oczekujących narodzin dziecka.
Bóg ustanawia proroka stróżem domu Izraela. Wulgata mówi speculator, wartownik postawiony na wysokim miejscu. On pierwszy widzi nadciągające niebezpieczeństwo i ma obowiązek zadąć w róg. Obraz pochodzi z realiów wojny. Od czujności jednego człowieka zależało życie miasta. Prorok otrzymuje tę rolę wobec zagrożeń duchowych. Słyszy słowo z ust Boga i ma je przekazać, nawet gdy jest ono trudne.
Tekst z wielką precyzją rozdziela odpowiedzialność. Jest to precyzja na wskroś prawnicza, rozliczenie niemal według reguł imputacji. Jeśli stróż ostrzeże, a występny nie odstąpi od swojej drogi, występny umrze z własnej winy, stróż zaś „ocali swoje życie”. Jeśli jednak stróż zamilknie, Bóg upomni się o krew grzesznika „z jego ręki”. Milczenie nie jest tu neutralne. Zaniechanie obciąża. Grzegorz Wielki, wspominany w miniony czwartek, uczynił z tej perykopy rachunek sumienia pasterzy. W homiliach o Ezechielu (I, 11) woła z bólem, że biada stróżowi, który widzi, a nie mówi. Ta sama logika odpowiedzialności za zaniechanie urzędu pozostaje żywa w Kościele i dziś. Zreformowane prawo karne zna karalność tego, kto przez zawinione zaniedbanie bezprawnie zaniechał aktu swej władzy lub urzędu z czyjąś szkodą (por. kan. 1378 § 2 KPK po reformie z 2021 r.). Ezechiel przypomina, że urząd w ludzie Bożym jest przede wszystkim strażą.
W jaki sposób w pełni zaufać Bogu, mimo niepewności i obaw? Jak w mroku ludzkich spraw odnaleźć Boże światło? Paulina Małota, autorka książki „Piękno miłości” odnajduje inspiracje w słowach i postawie św. Joanny Betetty Molli.
O Maryjo, skrywam się w Twych matczynych dłoniach i zawierzam Ci swoje sprawy, wewnętrznie pewna, że otrzymam to, o co Cię błagam. Ufam Ci, ponieważ jesteś moją słodką Matką, Tobie zawierzam (…), Tobie się polecam. W zaufaniu tym odpoczywam, uspokojona, że zostałam we wszystkim wysłuchana. Św. Joanna Beretta Molla
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
