Koncert został zorganizowany w kościele parafialnym w Górnie i nosił wymowny tytuł „Przy sercu Twoim”. Jego duszą był, jak co roku, muzyk, animator i nauczyciel Dariusz Kosak. Artystycznemu i modlitewnemu spotkaniu patronował bp Jan Wątroba.
Koncert rozpoczął się po Mszy św. sprawowanej przez ks. Jana Liba. Muzyczne zamyślenie poprzedziło odśpiewanie hymnu narodowego i złożenie wieńca przy tablicach poświęconych ofiarom II wojny światowej przez przedstawicieli lokalnej społeczności. Wśród uczestników były osoby z sąsiednich parafii, a nawet z dalszych stron. Gościem honorowym był bp Jan Wątroba, któremu towarzyszyli m.in. dziekan sokołowski ks. Jerzy Uchman i ks. Władysław Jagustyn.
Uczestników przywitał ks. Tomasz Kozicki, proboszcz parafii. W programie wystąpiła plejada znakomitych wykonawców: Agnieszka i Piotr Cudzichowie, Magdalena Białorucka-Ogorzelec, Barbara Wawrzynkiewicz, Agnieszka Tomaszek, Marta Stącel i Tomasz Piątek. Zaprezentowały się również: zespół Siódme Niebo z Publicznej Szkoły Podstawowej Zakonu Pijarów w Rzeszowie, schola Jutrzenka z Krasnego, schola parafialna z Górna oraz Chór i Orkiestra Młody Duch i Przyjaciele. Roli dyrygentów podjęli się Karolina i Dariusz Kosakowie, koncert poprowadziła Justyna Polanowska.
Podczas koncertu wykonanych zostało kilkanaście kompozycji muzycznych. Słuchacze oklaskiwali utwory maryjne, m.in.: Z dawna Polski Tyś Królową, Mama Królowa, Przy sercu Twoim, pieśni poświęcone bł. Rodzinie Ulmów i inne. Koncert podsumował bp Jan Wątroba, który podziękował uczestnikom, organizatorom i artystom.
Patronat medialny objęły TVP Rzeszów i Katolickie Radio „Via”. Sponsorami były: parafia górnieńska, gmina Sokołów Małopolski oraz firmy: „Greinplast”, „Smak”, „Styrobud”, „TT Bruk” i „BetMar”.
Bernardyn z kościoła Ojców Bernardynów w Rzeszowie
2 lutego przypada Dzień Życia Konsekrowanego. W diecezji rzeszowskiej posługują zakonnice i zakonnicy z różnych zgromadzeń. Z okazji ich święta zaprezentujemy kilka z nich.
Bernardyni są kustoszami cudownej figury Matki Bożej Rzeszowskiej. W 1629 r. ówczesny właściciel Rzeszowa, Mikołaj Spytek Ligęza, przeznaczył w akcie donacyjnym kościół dla ojców bernardynów. Sam również został pochowany w habicie franciszkańskim.
Drodzy bracia i siostry,
„Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
