Biskupa Jana powitał ks. proboszcz Mariusz Koza. – Gdy przeszło pięć lat temu posyłałeś mnie tutaj, jako przewodnika tej wspólnoty – mówił – przychodziłem tu z ogromnymi planami i marzeniami. Dzisiaj witam Cię w progach tej odnowionej świątyni, prosząc o konsekrację, poświęcenie ołtarza do sprawowania świętej liturgii, którą codziennie tutaj sprawujemy za nasze zbawienie i zbawienie całego świata, zawsze pamiętając o Tobie i wszystkich kapłanach.

W homilii bp Jan Piotrowski przypomniał, że pod koniec XIX wieku wikariuszem w parafii św. Mikołaja w Imielnie był ks. Jerzy Matulewicz, późniejszy arcybiskup Wilna, błogosławiony. On – jak zaznaczył biskup zwracając się do wiernych – jest dziś „waszym orędownikiem”.

Biskup podkreślił, że przy ołtarzu „stole Eucharystii przeżywamy rzeczywistą obecność Boga w Jezusie Chrystusie pod zwykłymi postaciami chleba i wina”. Zauważył, że ołtarz jest miejscem z niczym nie porównywalnym w kościele, „gdzie dokonuje się wielka tajemnica przeistoczenia”, nawet tabernakulum nie jest konsekrowane i nie jest namaszczane olejem krzyżma świętego, tylko ołtarz. – To jest najważniejsze miejsce w świątyni – podkreślił.

– Dzięki słowu Bożemu i Eucharystii nasza wiara umacnia się i pozwala nam patrzeć na życie oczami samego Pana Jezusa. A nasza wolność wyboru jest daleka od zła i grzechu – mówił. – Tylko nasz osobisty wybór rodzący się z dojrzałej wiary pozwoli nam, może i dziś na otwarcie Pisma Świętego i jego czytanie. Tylko dojrzała wiara pozwoli nam przyjąć Jezusa Eucharystycznego do swojego serca w Komunii św. Wtedy każda Msza św. nie będzie tylko oglądana, ale będzie przeżywana, jako wielka tajemnica wiary.

Przy stole Eucharystii przeżywamy rzeczywistą obecność Boga pod postaciami chleba i wina.

Podziel się cytatem

Po homilii i wyznaniu wiary wszyscy wzywali orędownictwa świętych patronów, śpiewając Litanię do Wszystkich Świętych, aby za ich pośrednictwem kamienny stół stał się ołtarzem, na którym składane będzie dziękczynienie Bogu.

Po odśpiewaniu litanii rozpoczął się obrzęd poświęcenia ołtarza. Zgodnie ze zwyczajem Kościoła zarówno Wschodniego jak i Zachodniego biskup Jan odmówił specjalną modlitwę poświęcenia ołtarza. Po modlitwie biskup namaścił ołtarz olejem krzyżma świętego i umieścił w nim relikwie Krzyża Świętego. Następnie na ołtarzu umieszczony został kociołek z rozżarzonym węglami, które biskup nałożył do kadzielnicy, a proboszcz parafii okadził ołtarz oraz wiernych. Ostatnim obrzędem poświęcenia ołtarza było zapalenie świec oraz lamp kościoła. Światło rozpraszające mrok jest symbolem Chrystusa – Światłości świata.