Człowiek jest istotą obdarowaną wolną rolą i posługuje się rozumem. Rozum zaś służy rozpoznawaniu prawdy. Człowiek pragnie żyć prawdą, pragnie cywilizacji prawdy. Prawda jest czymś zasadniczym dla każdego człowieka. Dlatego wszystkie systemy społeczne powinny nie tylko w założeniach, ale i w realizacji opierać się na prawdzie.

Wszyscy powinniśmy kąpać się w prawdzie. Ma ona bowiem siłę życiodajną i wyzwalającą, ożywiającą wszelaką działalność człowieka. Gdy mówimy o potrzebie cywilizacji miłości, która daje życie, musimy wiedzieć, że nie będzie jej, jeżeli nie będzie cywilizacji prawdy.

Mimo że wszyscy zgadzamy się z powyższym, zauważamy, iż jesteśmy osaczeni manipulacją, fałszem, kłamstwem. Ma to również odniesienie do pracy dziennikarskiej, co jest szczególnie groźne, gdyż oddziałuje na dużą część społeczeństwa. Czynione jest to często z prawdziwym artyzmem i bez zająknięcia, ośrodki piarowskie poszukują wciąż nowych sposobów pokazywania rzeczywistości w takim świetle i takich barwach, by osiągnąć zamierzone cele, a niektórzy mówią żartobliwie, że czasem dziennikarze kłamią tak, jak oddychają. Prawda nie jest dla nich priorytetem, ważne są osiągnięcia, pieniądze, władza.

I w ten sposób jesteśmy świadkami okradania z prawdy nieraz całych narodów. Jakże wielu ludzi pracuje dla kłamstwa i fałszu, czyli dla cywilizacji śmierci. Oczywiście, często jest to nazywane pięknie „dyplomacją”, czasem wiąże się po prostu z przemilczaniem pewnych informacji, czyli z zamierzonymi niedopowiedzeniami, manipulacją informacją, ale wszystko to są precyzyjne narzędzia kłamstwa i fałszu. W ekonomii tego typu czynności określa się mianem korupcji i jest to dość łatwe do uchwycenia oraz ukarania. Gorzej jest na polu mediów – fałszowanie prawdy jest nagminne i trudno wykrywalne.

Trzeba nam zatem domagać się, by w naszym życiu publicznym, politycznym, kulturalnym, akademickim panowała troska o przekaz prawdy, o uczciwość wewnętrzną. Pamiętajmy, że troska o życie w prawdzie jest ujęta nawet w VIII przykazaniu Dekalogu: „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”. Przez stosowanie bowiem metod kłamstwa i fałszu krzywdzi się ludzi, a życie społeczne doprowadza do rozchwiania. Jest to po prostu kradzież prawdy. Nie wolno okradać ludzi z tego, co niejako z natury im się należy.