Zasadniczo Szkoła Liturgicznego Animatora Muzycznego, jak sama nazwa wskazuje, jest formą kształcenia. Istotnie można tu zdobyć ogromną wiedzę z szeroko pojętego zakresu muzyki liturgicznej i animacji śpiewu w czasie liturgii. Dla przykładu tytuły niektórych wykładów i ćwiczeń, które odbyły się w trakcie rocznej formacji: „Wiara i liturgia”, „KKK o Liturgii”, „Śpiewy mszalne”, „Ogólne wprowadzenie do mszału rzymskiego”, „O psalmie responsoryjnym”, „Chorał gregoriański – pierwszy śpiew Kościoła”, „Za i przeciw łacinie w liturgii”, „Dokumenty Kościoła – o muzyce liturgicznej”, „O Mszach dla grup specjalnych; o Mszach z udziałem dzieci”, „Polifonia sakralna renesansu: źródła, rozkwit, oddziaływanie”.

Program szkoły przewidywał również zajęcia z zakresu kształcenia warsztatu osoby śpiewającej, prowadzone w niezwykle interesujący sposób. Były to wykłady i ćwiczenia dotyczące emisji głosu, podstaw zasad muzyki, podstaw rozśpiewania, podstaw dyrygowania. I co może dla niektórych być cenną informacją – nieznajomość nut nie dyskwalifikowała uczestników formacji – co więcej – można się było pomalutku z nimi zaprzyjaźnić i zacząć je oswajać.

W czasie formacji dowiedzieliśmy się nie tylko dlaczego śpiew jest tak wartościowym elementem liturgii i jak poprawnie go wykonywać, ale również, co i kiedy należy śpiewać, czyli o doborze odpowiednich pieśni na dany okres roku kościelnego. Trzeba dodać, że wykłady i ćwiczenia prowadzone były przez wysokiej klasy specjalistów i często przeradzały się w twórcze i rozszerzające dany temat dyskusje.

Z naszych bardzo ożywionych rozmów wyłonił się smutny obraz codziennej i powszechnej praktyki prowadzenia śpiewów liturgicznych, który często nie jest spójny z zalecaną teorią i dokumentami Kościoła. Dlatego też niezmiernie istotnym jest, aby jak najwięcej osób animujących śpiew w czasie liturgii przeszło formację taką jak SLAM. Pomoże to nam wszystkim zadbać we właściwy sposób o piękno i poprawność sprawowania liturgii.

I na koniec ostatni wątek SLAM-owych refleksji, choć bodaj najważniejszy. Te niezwykłe spotkania prowadzone przez Siostry Uczennice Krzyża ukazały nam najistotniejszą prawdę o śpiewie podczas liturgii. Mianowicie dla kogo i po co to wszystko czynimy. Wbrew temu, co może na początku formacji niektórym się wydawało, najważniejsze nie jest perfekcyjne wykonawstwo, lecz osoba, dla której to robimy – nasz Ojciec Bóg. Nie można powiedzieć, że jakość wykonania śpiewów liturgiczny nie jest ważna, gdyż kiepskim śpiewem po prostu obrażamy Pana Boga, ale wzbudzenie tej szczególnej iskry wiary podczas śpiewu sprawia, że ma on właściwy wymiar – staje się prawdziwą modlitwą. I właśnie ta prawda podczas rocznej formacji stała się „prawdą objawioną”.

Jak one to zrobiły? Właśnie to najtrudniej powiedzieć. Siostry mają szczególny dar, charyzmę, otwartość, ciepło, radość życia, a ich dom niezwykłą aurę i energię. Wspólne adoracje, modlitwy, Eucharystie, niekończące się po zajęciach rozmowy, pyszne posiłki, pomocna dłoń i odpowiedzi na nurtujące nas – nie zawsze proste pytania. To wszystko sprawiło, że SLAM stał się dla nas niezwykłym i niezapomnianym edukacyjno-duchowym wydarzeniem, a dom sióstr stał się naszym domem. Wielka szkoda, że nie zostaliśmy na drugi rok w tej samej klasie... Ale teraz pora na kolejnych uczestników. Nie wahajcie się – naprawdę warto.

Szczegóły dotyczące nowego naboru na rok 2015/2016 niebawem na stronie: www.centrumformacji.eu.