Reklama

Modlitwa „Anioł Pański”

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” w niedzielę 6 lipca br. Ojciec Święty zwrócił uwagę na zło, jakie wyrządza potrzebującym ludzka obojętność. Papież przytoczył słowa Pana Jezusa z Ewangelii: „Pójdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”, które są skierowane szczególnie do ludzi ubogich czy wykorzystywanych, a także do tych, w których sercu nie ma Pana Boga. Franciszek wyjaśnił, że zaproszenie Jezusa jest aktualne także dziś - chce On dotrzeć do wielu braci i sióstr przygniecionych niepewnymi warunkami życia, trudnymi sytuacjami życiowymi, a czasem pozbawionych mocnych punktów odniesienia.

Papież Franciszek mianował ks. dr. Piotra Pasterczyka, wykładowcę Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, konsultorem Papieskiej Rady ds. Kultury.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Ks. dr Piotr Pasterczyk ma 46 lat. Święcenia kapłańskie przyjął w 1993 r., uzyskał magisterium z teologii dogmatycznej na podstawie pracy „Jedność doświadczenia filozoficznego u Edyty Stein”, napisanej pod kierunkiem ks. prof. Czesława Bartnika. W latach 1995-97 odbył studia w International Academy of Philosophy w Liechtensteinie. W 1997 r. napisał pracę magisterską z filozofii pod kierownictwem prof. Josefa Seiferta. W latach 1997 - 2003 odbył studia filozoficzne i teologiczne na Albert-Ludwigs-Universität we Fryburgu Bryzgowijskim, a w 2001 r. obronił pracę doktorską w zakresie ekumenicznej dogmatyki pod kierownictwem prof. Gisberta Greshaka: „Theologie des kirchlichen Amtes”. W 2004 r. uzyskał doktorat z filozofii.

Kościelną osobowość prawną uzyskało Międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów (AIE). Jego statuty zatwierdziła 13 czerwca br. Kongregacja ds. Duchowieństwa. Odtąd ma ono status międzynarodowego prywatnego stowarzyszenia wiernych, zgodnie z kan. 116, par. 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego ze wszystkimi prawami i obowiązkami ustanowionymi przez Kodeks.

Nowy król Hiszpanii Filip VI wraz z małżonką Letizią złożył po objęciu tronu swoją pierwszą oficjalną wizytę zagraniczną papieżowi Franciszkowi w Watykanie. Ojciec Święty przyjął hiszpańską parę królewską na audiencji w Pałacu Apostolskim.

Król Filip VI spotkał się też z sekretarzem Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolinem i watykańskim podsekretarzem ds. relacji z państwami ks. prał. Antoine’em Camillerim.

Jak głosi komunikat Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, była to pierwsza wizyta nowej hiszpańskiej pary królewskiej po ustąpieniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. króla Juana Carlosa I oraz królowej Sofii. Wizyta - poinformowano - była wyrazem nadziei wzmocnienia dobrych stosunków istniejących między Stolicą Apostolską i Hiszpanią.

Reklama

W rozmowie zostały poruszone kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania - dotyczące znaczenia wspierania dialogu i współpracy między Kościołem a państwem dla dobra całego społeczeństwa hiszpańskiego. Poruszono też problemy międzynarodowe i regionalne, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów objętych konfliktem.

W sobotę 5 lipca br. papież Franciszek odbył piątą wizytę duszpasterską na terenie Włoch. Przybył do archidiecezji Campobasso-Boiano w regionie Molise. Centralnym punktem była Eucharystia sprawowana w Campobasso. W homilii Ojciec Święty zaapelował o upowszechnianie kultury solidarności, będącej konsekwencją świadectwa miłosierdzia i służenia. Zwrócił uwagę na plagę bezrobocia i zaznaczył, że wyzwanie zapewnienia pracy dotyczy w szczególności instytucji, świata przedsiębiorczości i finansów.

Papież Franciszek spotkał się w katedrze z chorymi. Zjadł obiad z ubogimi, którymi opiekuje się miejscowa Caritas, z biskupem miejsca i wolontariuszami oraz poświęcił tamtejszą nową stołówkę. Obiad był skromny, a na menu składały się typowe potrawy regionu Molise. W obiedzie uczestniczyło w sumie ok. 70 osób.

Reklama

- Nie dajcie sobie ukraść pragnienia budowania w waszym życiu rzeczy wielkich i trwałych! Nie poprzestawajcie na małych celach! Dążcie do szczęścia! Miejcie odwagę, by wyjść ze swoich ograniczeń i postawić całe swe życie na Jezusa - zaapelował papież Franciszek do młodzieży z Abruzji i Molise, z którą spotkał się na placu przed sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Castelpetroso. Ojciec Święty zauważył, że ludzkie serce pragnie rzeczy wielkich, głębokich przyjaźni, więzi wytrzymujących próby czasu. Człowiek pragnie kochać i być kochanym w sposób definitywny.

Na uniwersytecie w Campobasso papież Franciszek przemówił do przedstawicieli świata pracy i przedsiębiorców. Mówił m.in. o problemie pracy w niedzielę. Zaznaczył, że jako kwestia etyczna dotyczy to nie tylko ludzi wierzących.

Do ufności w moc Bożego przebaczenia i podejmowania wysiłków na rzecz resocjalizacji zachęcił Ojciec Święty więźniów zakładu karnego w liczącym 20 tys. ludności mieście Isernia. Papież przekonywał osadzonych do wytrwałego podejmowania wysiłku na rzecz włączenia się w życie społeczne. Podkreślił, że Bóg jest miłosiernym Ojcem i zawsze nas kocha.

2014-07-08 13:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Patriarchaty wczoraj i dzisiaj

Kim jest patriarcha w Kościele i czym są patriarchaty?

Termin „patriarchat” kojarzy się nam być może z systemem organizacji społecznej, w którym władzę sprawują wyłącznie mężczyźni. W językach greckim i łacińskim termin patriarcha oznacza głowę rodu lub rodziny. Tytuł patriarchów w Piśmie Świętym noszą protoplaści Izraela, czyli Józef Egipski, Abraham, Jakub i jego dwunastu synów. Kim natomiast jest patriarcha w Kościele i czym są patriarchaty? Gdy myślimy o patriarchach w kontekście kościelnym, zazwyczaj myślimy o patriarchach prawosławnych, np. Bartłomieju I z Konstantynopola i Cyrylu z Moskwy. Tymczasem patriarcha i patriarchat to pojęcia, które dotyczą rozwoju struktur Kościoła w pierwszym tysiącleciu. Był to okres bardzo burzliwy, a zarazem owocny – czas potężnych herezji, takich jak arianizm, a jednocześnie okres, w którym odbywały się sobory powszechne, począwszy od pierwszego soboru w Nicei (325 r.) do ósmego soboru w Konstantynopolu (lata 869-870). Początkowo tytuł patriarchy był wyłącznie honorowy. Po raz pierwszy pojawia się w 450 r. w liście cesarza Teodozjusza II w odniesieniu do papieża Leona I. Stopniowo termin ten staje się oficjalnym tytułem, używanym odtąd tylko wobec biskupów z najbardziej znaczących miast, którzy podlegali jedynie papieżowi w Rzymie.
CZYTAJ DALEJ

Biskupi UE do Leona XIV: potrzebny wysłannik ds. nienawiści wobec chrześcijan

2026-05-21 14:31

[ TEMATY ]

biskupi

Leon XIV

Vatican Media

Europa nie może utracić swojej misji budowania pokoju i jedności - podkreślano podczas spotkania Papieża Leona XIV z przedstawicielami COMECE. W czasie audiencji biskupi reprezentujący episkopaty 27 państw członkowskich Unii Europejskiej rozmawiali z Ojcem Świętym o przyszłości Europy, zagrożeniach związanych z populizmem, ochronie chrześcijan oraz potrzebie odbudowy kultury dialogu.

Jak zaznaczył przewodniczący COMECE bp Mariano Crociata, spotkanie przebiegało w serdecznej i bezpośredniej atmosferze, charakterystycznej dla stylu pontyfikatu Leona XIV. Jednym z głównych tematów rozmowy była rola Europy w świecie naznaczonym konfliktami, napięciami i rosnącą polaryzacją.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję