II Kongres Mediów Niezależnych podczas obrad w Warszawie 6 czerwca 2013 r. podjął uchwałę w obronie programu „Bliżej” Jana Pospieszalskiego. Pisaliśmy w tej uchwale: „Na naszych oczach telewizja publiczna, której istotą i sensem powinna być misja i różnorodność przekazu, staje się zupełną fikcją. Dobitnym świadectwem tej fikcji, całkowicie lekceważącej pluralizm opinii, jest podjęta przez władze TVP decyzja o zawieszeniu nadawania programu «Bliżej» red. Jana Pospieszalskiego. Wszystko wskazuje na to, iż przygotowywana jest likwidacja tego programu, a tym samym pozbawienie istotnej części widzów ważnego programu telewizyjnego, jedynego w telewizji publicznej, który krytycznie patrzył na postępowanie urzędującej władzy”.
Rozwój wydarzeń pokazał, że, niestety, mieliśmy rację. Oprócz kolejnej próby usunięcia z TVP ostatniego programu publicystycznego o orientacji szerszej niż lewicowo-liberalna i nieuprawiającego propagandy prorządowej, jakim jest program „Bliżej”, zastosowano znaną tylko z ustrojów totalitarnych cenzurę personalną i prewencyjną. Podobne praktyki mają miejsce także w Polskim Radiu.
Zwracamy się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz do klubów parlamentarnych o jak najszybszą zmianę władz mediów publicznych odpowiedzialnych za ten stan rzeczy oraz przywrócenie tym mediom charakteru instytucji pro publico bono.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
